سخنرانی حجت الاسلام شریفی در سمینار کانون کارگران بازنشسته در هتل هما۲ مورخه ۱۴۰۲/۱۱/۲۵اَلْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مَارِقٌ وَ الْمُتَأَخِّرُ عَنْهُمْ زَاهِقٌ وَ اللاَّزِمُ لَهُمْ لاَحِقٌ پيش افتاده از آنها از دين خارج است و عقب مانده از آنان نابود است، و همراه آنان ملحق به حق است. رابطه باامام سه حالت وجود دارد که در فرازی از صلوات شعبانیه به آن اشاره شده باشد ماه شعبان المعظم ماه عظیم وپرخیربرکت است قطره ای ازدعای انیس صلوات شعبانیه کسانیکه ماه رجب الاصب راباخیر وبرکت توام بامعنویت وروزه داری پشت سرگذرانده اند واینک درماه شعبان قرارگرفته اند ، درماه شعبان باشدکه درزمره عاملان به دریای معرفت اهلبیت علیهم السلام باشیم ، شعبان ماه استغفار میباشد امام صادق (ع) فرمودند:کسی که درهرروز ازشعبان هفتادبار بگوید استغفرالله الذی لااله الاهوالرحمن الرحیم الحی القیوم واتوب الیه درافق مبین نوشته میشودراوی گوید:عرض کردم افق مبین چیست؟ فرمود:جلگه ای است که بعددستارگان جام درآنهاریخته شده است. رابطه باامام سه حالت وجود دارد که در فرازی از صلوات شعبانیه به آن اشاره شده باشداَلْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مَارِقٌ وَ الْمُتَأَخِّرُ عَنْهُمْ زَاهِقٌ وَ اللاَّزِمُ لَهُمْ لاَحِقٌ پيش افتاده از آنها از دين خارج است و عقب مانده از آنان نابود است، و همراه آنان ملحق به حق است. مردم سه گروه هستند ۱-مارق :پيش افتاده از آنها از دين خارج است۲-زاهق:عقب مانده از آنان نابود است۳-لازم: و همراه آنان ملحق به حق است. المُتَقَدِّمُ لَهُمْ مَارِقٌ ، وَ المُتَأخِّرُ عَنهُم زَاهِقٌ ، وَ اللّازِمُ لَهُم لاحِقٌ .پيشى گيرندگان بر آنان ، از دين بيرون رفته اند و باز ماندگان از آنان ، نابود شده اند و هم گامان با آنان ، به مقصود رسيد

سخنرانی حجت الاسلام شریفی تفسیر سوره یس مسجد علی ابن ابیطالب مورخه ۱۴۰۲/۱۱/۳۰جلسه بیست'>بیست بیست نهخلاصه ای ازجلسه قبل أَوَلَمْ يَرَ الْإِنسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِن نُّطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُّبِينٌ (77یس)آيا انسان نديد (و نيانديشيد) كه ما او را از نطفه اى (بى مقدار) آفريديم؟ پس اينك ستيزه جويى آشكار شده استوَضَرَبَ لَنَا مَثَلاً وَنَسِيَ خَلْقَهُ قَالَ مَنْ يُحْيِي الْعِظَامَ وَهِيَ رَمِيمٌ (78)۱-و براى ما مثلى آورد و آفرينش خود را فراموش كرد؛ گفت: چه كسى اين استخوان ها را در حالى كه پوسيده است زنده خواهد كرد؟قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِي أَنشَأَهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ وَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ (79یس)الَّذِي جَعَلَ لَكُم مِّنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ نَاراً فَإِذَا أَنتُم مِّنْهُ تُوقِدُونَ (80یس)(اوست) آن كه براى شما از درخت سبز، آتش آفريد پس هرگاه بخواهيداز آن آتش مى افروزيد.أَوَلَيْسَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِقَادِرٍ عَلَي أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُم بَلَي وَهُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ (81)آيا كسى كه آسمان ها و زمين را آفريد، توانا نيست كه مثل آنها را بيافريند؟ آرى، (مى تواند) و او آفريدگار بسيار داناستثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَاماً فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْماً ثُمَّ أَنشَأْنَاهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ (14مومنون)شأن نزول:در غالب تفاسیر نقل شده است: مردى از مشرکان، به نام ابى بن خلف یا امیة بن خلف و یا عاص بن وائل قطعه استخوان پوسیده اى را پیدا کرد و گفت: با این دلیل محکم، به مخاصمه با محمّد(صلى الله علیه وآله) برمى خیزم، و سخن او را درباره معاد ابطال مى کن

سخنرانی حجت الاسلام شریفی بمناسبت'>بمناسبت بمناسبت ولادت حضرت علی اکبر مسجد علی ابن ابیطالب مورخه ۱۴۰۲/۱۲/۱احکام✅ اقتدا نماز اداء به نماز قضاء آیا میتوان در نماز اداء به امام جماعتی که نماز قضای خودش را به جا میآورد ، اقتدا کرد ؟ #پاسخدر صورتی که نماز قضای امام جماعت یقینی و حتمی باشد ، اقتدا به او اشکال ندارد . اَلْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مَارِقٌ وَ الْمُتَأَخِّرُ عَنْهُمْ زَاهِقٌ وَ اللاَّزِمُ لَهُمْ لاَحِقٌ پيش افتاده از آنها از دين خارج است و عقب مانده از آنان نابود است، و همراه آنان ملحق به حق است.رابطه باامام سه حالت وجود دارد که در فرازی از صلوات شعبانیه به آن اشاره شده باشدرابطه باامام سه حالت وجود دارد که در فرازی از صلوات شعبانیه به آن اشاره شده باشداَلْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مَارِقٌ وَ الْمُتَأَخِّرُ عَنْهُمْ زَاهِقٌ وَ اللاَّزِمُ لَهُمْ لاَحِقٌ پيش افتاده از آنها از دين خارج است و عقب مانده از آنان نابود است، و همراه آنان ملحق به حق است.مردم سه گروه هستند ۱-مارق :پيش افتاده از آنها از دين خارج است۲-زاهق:عقب مانده از آنان نابود است۳-لازم: و همراه آنان ملحق به حق است. گروهى از مسلمانانِ دين ناشناس ، امتداد داشته است و از كُنْدرَوى ، به مراتبْ خطرناك تر است ؛ زيرا چهره اسلام را در نزد همگان ، تخريب مى كند. جمله �فَالرّاغِبُ عَنكُم مارِق� ، به جريان تندروىِ دينى اشاره دارد كه با روى گردانى آگاهانه از تعاليم پيشوايان معصوم، از حقيقت دين ، خارج شده و دين ساختگى و ناهمگون خود را به جاى اسلام ، معرّفى مى كنند .كُنْدروى دينىدر آخرين جمله اين قسمت از زيارت ، آمده است :وَ المُقَصِّرُ فى حَقِّكُم زاهِق . مسامحه كنندگان در حقّ شما ، نابود شده اند.حركت بالنده تعاليم اصلاحى اهل بيت عليهم السلام

سخنرانی حجت الاسلام شریفی بصورت مجازی مورخه ۱۴۰۲/۱۱/۳موضوع:شیعه کیست؟شیعه کیست؟. اعتقاد به امامت بلافصل امام علي(عليه السلام) به اين دليل كه او از ديگر صحابه برتر بود و پيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله) او را به جانشيني خود برگزيد و همچنين اعتقاد به اينكه امامت در فرزندان او، از نسل حضرت زهرا(عليه السلام) ادامه مييابد و كسي جز آنان، چنين حقي ندارد.[5] اين معناي خاص شيعه است و رواج آن موجب شده است كه لغتشناسان پس از بيان معناي لغوي، به اين معني هم اشاره كنندمنشأ اصطلاح شيعهپيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله)، اين اصطلاح را براي برخي از مسلمين كه امام علي(عليه السلام) را از ديگر صحابه برتر ميدانستند؛ از ايشان پيروي ميكردند و به ايشان محبت و ارادت نشان ميدادند، به كار برده است. پيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله) در تفسير آيه {إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَئِكَ هُمْ خَيرُ الْبَرِيةِ} (بينه: 7) مصداق {خَيرُ الْبَرِيةِ} را امام علي(عليه السلام) و شيعيان او معرفي ميكنند و ميفرمايند: «والذي نفسي بيده انّ هذا وشيعته هم الفائزون يوم القيامة».[7]در اين باره ديدگاههاي مختلفي مطرح است:[8]ديدگاه صحيح اين است كه عقيده و گرايش شيعي زماني به وجود آمد كه امامت عليبنابيطالب(عليه السلام) توسط پيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله) مطرح شد و ارادتمندان و معتقدين به لزوم اطاعت از او را شيعه ناميد. پس از رحلت پيامبر اكرم(صلي الله عليه و آله) در بين مسلمانان در خلافت و امامت اختلافهايي به وجود آمد و گروهي كه خود را متعبد به نصوص امامت ميدانستند و از امامت حضرت علي(عليه السلام) حمايت كردند، شيعه شناخته شدند و به اين ترتيب شيعه بهعنوان مذهبي خاص در دنياي اسلام پديدار شد.[9]

سخنرانی حجت الاسلام شریفی بمناسبت ولادت امام علی ع مسجد علی ابن ابیطالب مورخه ۱۴۰۲/۱۱/۴وَعَهِدْنَا إِلَي إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ أَن طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ (125بقره) و به ابراهيم واسماعيل تكليف كرديم كه خانه مرا براى طواف كنندگان و معتكفان وراكعان و ساجدان، پاك و پاكيزه كنيداحکام۱۵۷. آیا کسی که معتکف شده میتواند روزههای سه روز اعتکاف را به عنوان نذری یا قضا یا کفاره حساب کند؟ بلی! میتوان روزه قضا و کفاره و نذر را در اعتکاف به جا آورد و لازم نیست روزه برای خصوصِ اعتکاف باشد. موضوع :جامعیت اوصاف اميرمؤمنان على علیه السلام درمكتب لايموت دردانه علی است در كون و مكان شاهد فرزانه علی استدر كعبه ظهور كرده تابر همه خلق معلوم شود كه صاحب خانه علی استخانه كعبه صدف گشت كه معلوم شود بين ابناء بشر گوهر يك دانه علی استحضرت امير مؤمنان علی عليه السلام در سيزدهم رجب سال 30 عام الفيل در كعبه ديده به جهان گشود. مادرش فاطمه بنت اسد، زنی كه سخت مورد احترام پيامبر اكرم صلی الله عليه و آله بود، و پدرش عمران، معروف به ابوطالب حامی بزرگوار رسول خدا بود. مادرش فاطمه میگويد: وقتی از خانه خدا خارج شدم «هتف بیهاتف يا فاطمة سميه عليا فهو علی والله الاعلی يقول: انی شققت اسمه من اسمی و ادبته بادبی و وقفته علی غامض علمی و هوالذی يكسر الاصنام فی بيتی و هوالذی يؤذن فوق ظهر بيتی و يقدسنی و يمجدنی فطوبی لمن احبه و اطاعه و ويل لمن ابغضه (شيخ عباس قمي، انوار البهية) ; هاتفی [از غيب] مرا ندا داد:ای فاطمه! [اين نوزاد را] به نام علی نام گذاری كن. پس او علی است و خدای اعلی میگويد: به راستي، اسم او را از اسم خودم جداساختم، و او را به ادب خود، ادب نمودم

سخنرانی حجت الاسلام شریفی بمناسبت ایام اعتکاف مسجد علی ابن ابیطالب مورخه ۱۴۰۲/۱۱/۵وَعَهِدْنَا إِلَي إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ أَن طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ (125بقره) و به ابراهيم واسماعيل تكليف كرديم كه خانه مرا براى طواف كنندگان و معتكفان وراكعان و ساجدان، پاك و پاكيزه كنيداحکام۱۵۷. آیا کسی که معتکف شده میتواند روزههای سه روز اعتکاف را به عنوان نذری یا قضا یا کفاره حساب کند؟ بلی! میتوان روزه قضا و کفاره و نذر را در اعتکاف به جا آورد و لازم نیست روزه برای خصوصِ اعتکاف باشد.دلایل برتری حضرت علی(ع) بر انبیاءاز امام پرسید «شما فضیلت بیشتری دارید یا حضرت آدم؟» حضرت فرمود: «خوب نیست که کسی از خودش تعریف نماید» لکن از این جهت که خداوند فرموده است: «نعمت های خدادادی به خود را نقل کنید... در روز بیستم ماه مبارک رمضان سال چهلم هجری، آثار مرگ بر چهره امام علی(علیه السلام) ظاهر شده بود. امام به فرزند بزرگش امام حسن(علیه السلام) فرمود: به شیعیانی که جلو درب منزل اجتماع کرده اند اجازه دهید تا بیایند و مرا ببینند. درب باز شد و شیعیان، دور آن حضرت جمع شده و به گریه و زاری پرداختند. امام علی(علیه السلام) خطاب به آنان فرمود: «قبل از آن که فرصت از دست رود و دیگر نتوانید مرا ببینید، هر سؤالی دارید از من بپرسید، لیکن سؤالاتتان کوتاه و مختصر باشد.»یکی از سؤال کنندگان، صعصعه بن صوحان بود که روایات او حتی در صحاح اهل سنت هم، آورده شده و مورد اعتماد علمای فریقین می باشد.از امام پرسید «شما فضیلت بیشتری دارید یا حضرت آدم؟» حضرت فرمود: «خوب نیست که کسی از خودش تعریف نماید»(1) لکن از این جهت که خداوند فرموده است: «نعمت های خدادادی به خود را نقل کنید: }

حجت الاسلام شریفی تفسیر سوره یس مسجد علی ابن ابیطالب مورخه ۱۴۰۲/۱۰/۳جلسه بیست'>بیست بیست چهارمالْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَي أَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَا أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ (65یسآخرین سخن این که: گواهى اعضا مربوط به کفار و مجرمان است، و گرنه مؤمنان، حسابشان روشن است، لذا در حدیثى از امام باقر(علیه السلام) مى خوانیم: لَیْسَتْ تَشْهَدُ الْجَوارِحُ عَلى مُؤْمِن إِنَّما تَشْهَدُ عَلى مَنْ حَقَّتْ عَلَیْهِ کَلِمَةُ الْعَذابِ فَأَمّا الْمُؤْمِنُ فَیُعْطى کِتابُهُ بِیَمِینِهِ قالَ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ فَأَمّا مَنْ أُوتِیَ کِتابَهُ بِیَمِینِهِ فَأُولئِکَ یَقْرَؤُنَ کِتابَهُمْ وَ لایُظْلَمُونَ فَتِیلاً: اعضاى پیکر انسان بر ضد مؤمن گواهى نمى دهد، بلکه گواهى بر ضد کسى مى دهد که فرمان عذاب بر او مسلم شده، و اما مؤمن نامه اعمالش را به دست راست او مى دهند (و خودش آن را مى خواند) همان گونه که خداوند متعال فرموده: آنها که نامه اعمالشان، به دست راستشان داده شد (با سرفرازى و افتخار) نامه اعمال خود را مى خوانند و کمترین ستمى به آنها نخواهد شدوَلَوْ نَشَاء لَطَمَسْنَا عَلَي أَعْيُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَأَنَّي يُبْصِرُونَ (66)و اگر بخواهيم فروغ ديدگانشان را محو مى كنيم، پس آنگاه كه در راه سبقت مى گيرند، چگونه خواهند ديد؟وَلَوْ نَشَاء لَمَسَخْنَاهُمْ عَلَي مَكَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوا مُضِيّاً وَلَا يَرْجِعُونَ (67یس)و اگر بخواهيم آنان را در جاى خود مسخ مى کنیم(مجسمه های بی روح)که نتوانند براه خود ادامه بدهندوبرگردندوَمَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ أَفَلَا يَعْقِلُونَ (68)و هر كه را طول عمر دهيم، او را در آفرينش واژگونه مى كنيم. (حافظه اش ب

کلام ناب ۱۱۸

سخنرانی حجت الاسلام شریفی بصورت مجازیمورخه۱۴۰۲/۹/۵ موضوع: حسابرسی دقیق اعماليَا بُنَيَّ إِنَّهَا إِن تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ فَتَكُن فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي السَّمَاوَاتِ أَوْ فِي الْأَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ (16لقمان)اى فرزندم! اگر (عمل تو) همسنگ دانه ى خردلى باشد و در دل تخته سنگى يا در آسمان ها يا در زمين نهفته باشد، خداوند آن را (در قيامت براى حساب) مى آورد، زيرا كه خداوند دقيق و آگاه استخردل� گياهى است با دانه هاى سياه رنگ و بسيار كوچك كه دانه هاى آن در كوچكى و حقارت ضرب المثل استماجرای قیس ابن عاصم در محضر پیامبر فَقالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّیاللهُ عَلَیهِ وَآلِهِ:یا قَیسُ، اِنَّ مَعَ العِزِّ ذُلاًّ وَ اِنَّ مَعَ الحَیاةِ مَوتا وَ اِنَّ مَعَ الدُّنیا آخِرَةً وَ اِنَّ لِکُلِّ شَیءٍ حَسیبا وَ عَلَى کُلِّ شَیءٍ رَقیبا وَ اِنَّ لِکُلِّ حَسَنَةٍ ثَوابا وَ لِکُلِّ اَجَلٍ کِتابا وَ لِکُلِّ اَجَلٍ کِتابا وَ اِنَّهُ لا بُدَّ لَکَ یا قَیسُ مِن قَرینٍ یُدفَنُ مَعَک وَ هُوَ حَىٌ وَ تُدفَنُمَعَهُ وَ اَنتَ مَیِّتُ فَاِن کانَ کَریما اَکرَمَک وَ اِنَّ کانَ لَئِیما اَسلَمَک ثُمَّ لا یُحشَرُ اِلاّ مَعَک وَ لا تُبعَثُ اِلاّ مَعَهُ وَ لا تُساَلُ اِلاّ عَنه فَلا تَجعَلهُ اِلاّ صالِحا فَاِنَّهُ اِن صلَحَ آنَستَ بِه وَاِن فَسَدَ لا تَستَوحِشُ اِلاّ مِنه وَ هُوَ فِعلُکقیسبنعاصم میگوید: با عدّهاى از بنى تمیم بر رسول خدا وارد شدم. پس عرض کردم: �اى نبى خدا! ما را نصیحتى کنید که از آن استفاده کنیم، چون ما قومى هستیم که در بیابانها زندگى میکنیم. رسول خدا فرمود: اى قیس! با هر عزّتى ذلّتى است و با زندگى دنیا مرگ است. و با دنیا آخرت است. و هر چیزى حسابگر

در زیارت آل یاسین اینگونه به امام سلام میکنیم:السلام عليك يا داعي الله و رباني آياتهسلام بر تو اى دعوت كننده به سوى خدا،و آگاه به آياتشکه امام زمان«عج» داعی الله دعوت کنندهبه سوی خدا هستندقرآن کریم هم در سوره احقاف آیه ۳۱ می فرماید:...اجیبو داعی الله...دعوت کننده خدا را اجابت کنیدبر ما واجب است داعی الله را اجابت کنیمحال ببینیم داعی الله، امام زمانمان مارا در زمانغیبتشان به چه چیز دعوت کرده اند؟محال است که این دعوت بگوش شما نرسیده باشدبله...فرمودند: و اكثرو الدعاء بتعجيل الفرج فان ذلك فرجكمبراي تعجيل در فرجم بسيار دعا كنيد كه همان فرج شماست.بحار الانوار ج۵۲ ص۹۲و ما بار ها و بار ها این دعوت به گوشمان خوردهو بی تفاوت از کنار آن عبور کردیمو همین طور نسل های گذشتهواین بی اعتنایی ما به این دعوتطول غیبت را به ۱۲ قرن کشاندچرا؟چون بی اعتنایی به دعا برای فرج امام زمانغفلتی بود که شیطان در طول دوازده قرنبرای شیعه بوجود آوردو به جایی که شیعه بگوید«چکار کنیم که اماممان بیاید»شیطان در دل شیعیان انداخت که:«حال که اماممان نیست ما چکار کنیم...»باور کنید که دعا کردن، خواستن، صدا زدنبرای ظهور و فرج امام زمانتنها راه نجات از هلاکت و فتنه های دورانغیبت است...چون امام عسکری«ع»فرمودند در این زمانبلا استثنا همه هلاک اند و امامراه نجات را در این زمان، فقط در ثابت قدم ماندن و«توفیقی از جانب خدا به دعا برای تعجیل در فرج امام زمان»منحصر کرده اند.کمال الدین ج۲ ص۳۸۴پس اگر کسی از دعا برای فرج امام زمانش غافل بودیقینا انسان بی لیاقتی استچون دعا برای فرج توفیقی از جانب خداستدر حالی که از او سلب توفیق شده...شیطان در طول تاریخ خیلی از دعا ضربه خوردهو اثر دعا را بهتر از ما میفهمدنمونه اش در تاریخ مثل:۴۰۰ سال گ

امام هادی(ع) و طلب دعا زیر حائر حسینیابوهاشم جعفری میگوید بر امام هادی(ع) وارد شدم در حالی که حضرت تب دار و بیمار بودند به من فرمودند: اى ابا هاشم شخصى از دوستان ما را به حائر بفرست تا برایم دعاء کند، از نزد آن حضرت بیرون آمدم در این هنگام با على بن بلال مواجه شدم فرموده حضرت را برایش بازگو نموده و از وى راجع به شخصى که حضرت فرموده اند درخواست کرده و جویا شدم.على بن بلال گفت: شنیدم و اطاعت مى کنم ولى مى گویم: حضرت خودشان از حائر افضل و برتر هستند زیرا ایشان به منزله کسى است که در حائر مى باشد (یعنى حضرت سیدالشهداء) و دعاء آن جناب براى خودشان افضل و برتر است از دعاء من براى ایشان در حائر. من محضر امام علیهالسّلام مشرف شده و حرف على بن بلال را خدمتش عرض کردم، حضرت به من فرمودند: به او بگو: رسول خدا از بیت و حجر الاسود افضل بودند ولى در عین حال دور بیت طواف مى کرده و حجر را استلام مى فرمودند، خداوند متعال بقاع و مواضعى دارد که مى خواهد در آن جاها خوانده شود تا دعاء، دعاکننده را مستجاب فرماید و حائر از جمله این مواضع مى باشد.أَبُو هَاشِمٍ الْجَعْفَرِیُّ قَالَ: «دَخَلْتُ عَلَى أَبِی الْحَسَنِ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ ع وَ هُوَ مَحْمُومٌ عَلِیلٌ فَقَالَ لِی یَا أَبَا هَاشِمٍ ابْعَثْ رَجُلًا مِنْ مَوَالِینَا إِلَى الْحَائِرِ یَدْعُو اللَّهَ لِی فَخَرَجْتُ مِنْ عِنْدِهِ فَاسْتَقْبَلَنِی عَلِیُّ بْنُ بِلَالٍ فَأَعْلَمْتُهُ مَا قَالَ لِی وَ سَأَلْتُهُ أَنْ یَکُونَ الرَّجُلَ الَّذِی یَخْرُجُ فَقَالَ السَّمْعَ وَ الطَّاعَةَ وَ لَکِنَّنِی أَقُولُ- إِنَّهُ أَفْضَلُ مِنَ الْحَائِرِ إِذْ کَانَ بِمَنْزِلَةِ مَنْ فِی الْحَائِرِ وَ دُعَاؤُهُ لِنَفْسِهِ أَفْضَلُ مِنْ دُعَائِی لَهُ بِالْحَائِرِ ف